Eating like an Indian

Let's look how the locals eat today.

วันนี้จะพาไปดูร้านอาหารที่คนอินเดีย แบบชาวบ้าน ๆ ปกติเขากินกันว่าเป็นยังไงบ้าง

Normal scene in a restaurant here.

ภาพมืด ๆ ไปหน่อย ถ่ายย้อนแสง อันนี้ก็เป็นภาพทั่ว ๆ ไปเลยของร้านอาหารที่นี่

Masala dosa. A staple dish for any restaurant in Mysore.

โดซา ครับ น่าจะเป็นแป้งข้าวเจ้า เอาไปเทบนกระทะแล้วใส่กี ด้านนอกกรอบ ๆ คล้ายขนมเบื้อง แต่อีกด้านจะนุ่ม ๆ เหมือนแพนเค้ก

Inside is a masala spiced potato. It tastes good. But if I have to eat it everyday, I think it is a bit too starchy for my taste. I think it is a little bit weird that Indian are vegetarian but they eat relatively small amount of vegetable.

ข้างในก็จะมีมันฝรั่งปรุงรสด้วยเครื่องเทศอยู่ อาหารที่ชาวบ้าน ๆ กินเนี่ยจะเป็นลักษณะอย่างนี้ตลอดเลย คือแป้งเยอะมาก ๆ แล้วเป็นมังสวิรัติที่กินผักน้อยมาก ๆ มีแต่แป้ง ต้องพึ่งอาหารที่ขายนักเรียนโยคะ ซึ่งอาหารจะหลากหลายมากกว่า แล้วจะมีผักเพิ่มขึ้นหน่อยนึง อยู่ ๆ ไปตอนนี้ชักเริ่มคิดถึงอาหารไทยบ้างแล้วหล่ะสิ ตอนนี้เริ่มมี เส้นเล็กต้มยำ ผัดไทยกุ้งสด ข้าวกระเพราไก่ไข่ดาว ไส้กรอก ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ โผล่เข้ามาในหัวสมองเป็นระยะ ๆ

Chai

ชานมแบบอินเดีย

I had this meal at Raju's, Bobbi's favourite rickshaw driver, house. This is one of the best meal I've had during this trip. The meal come with a large serving of various vegetables.

มาดูอาหารที่ดูดีมีสีสรรกันหน่อยดีกว่า อันนี้ไปกินที่บ้านคนขับรถตุ๊ก ตุ๊กที่สนิทกับบ๊อบบี้มา มีแครอท บี๊ท ผักกาด ถั่วเขียว แล้วก็ข้าว อร่อยมาก ๆ เลย มื้อนี้ค่อยมีผักเยอะ ๆ หน่อย

Monday

When I arrived at the shala in the morning, there were only 3 people waiting to practice. When it is my turn to practice, Sharath told me to come 7 o'clock tomorrow, and asked for my ID card so he can change my start time on it. My practice was not as good as the previous Monday. I was quite tired. Especially for backbend, I can feel the burn in my thigh. I'm not sure if it is because I climbed up the Chamundi hill again on Saturday. So I managed only 3 backbend and then stand up for a dropback assist. Guruji was near helping other student doing dropback. I was like 'Oh no, no dropback with Guruji today.' He don't help you that much during dropback. He expects you to do most of the work. With the energy I had at the time, I think I'm gonna do something ridiculous and get yelled by him. So I deliberately avoid him by going back to do another backbend and wait til Saraswati is around. I felt that I totally ran out of energy for my last round of dropback. I felt sorry for Saraswati cause I think she have to use extra energy pulling me up to standing today.

เช้าวันจันทร์ไปถึงปรากฏว่ามีคนรอเข้าไปฝึกอยู่แค่ 3 คนเอง แป๊บเดียวก็ถึงคิวเข้าไป Sharath ก็เข้ามาบอกว่าพรุ่งนี้ให้มาเจ็ดโมงตรงแทน พร้อมกับขอบัตรคิวไปแก้เวลาเข้าฝึก แต่วันจันทร์นี้ไม่ยักกะฝึกได้ดีเหมือนสองจันทร์ที่ผ่านมาแฮะ รู้สึกเฉย ๆ ออกจะไม่ค่อยมีแรงหน่อย ๆ ด้วยซ้ำ โดยเฉพาะตอนถึง backbend ซึ่งแรงหมดเอามาก ๆ แล้วรู้สึกเมื่อยขา ไม่รู้เพราะวันเสาร์ที่ผ่านมาไปเดินขึ้น Chamundi Hill อีกรอบรึเปล่า วันนี้เลยกัดฟันทำ backbend ได้แค่ 3 รอบ แล้วลุกขึ้นมาเตรียมทำ dropback ปรากฎว่าเห็น Guruji ช่วยคนอื่นทำ dropback แถว ๆ นั้นพอดี ก็คิดในใจว่า เฮ้ยวันนี้ไม่ทำกับ Guruji นะ เพราะ Guruji จะช่วยน้อยมาก เราต้องช่วยเหลือตัวเองเยอะพอสมควร กับแรงที่มีอยู่ตอนนั้น ต้องทำอะไรทุเรศ ๆ ออกมาให้ Guruji ดุแน่ ๆ เลย ว่าแล้วก็ลงไปกัดฟันทำ backbend อีกรอบนึง ได้จังหวะ Saraswati เดินมาพอดี เลยค่อยลุกขึ้นมาเตรียมทำ dropback ตอนทำรอบสุดท้ายที่ drop ลงไปรู้สึกได้เลยว่าแรงหมดแล้ว ต้นขานี่เมื่อยสุด ๆ รู้สึกสงสาร Saraswati วันนั้นเหมือนกันที่รู้สึกว่าเขาต้องออกแรงกับเราเยอะมากกว่าปกติ

Tuesday

So yesterday Sharath moved everybody in the 7.30 start time to 7.00. AYRI open the registration for new students again this week. About my practice, it is better than yesterday. But still not as good as the previous two weeks. I did better in backbending, can do it 6 times today. While I wait for a dropback assist, Guruji was walking toward me. I think to myself 'OK. I feel better with more energy than yesterday. I probably gonna make it with him today.' He helped a lady a few mat beside me first and then walk to help me. He assist with the same style, expect you to do most of the work. I hit my head lightly on the floor again. The last time that I have to stand up, I totally ran out of energy. So I can't stand up and fell down on the floor lying there. He was quite cool with it. Didn't yell at me, but he smile and tell me to look at floor while stand up. So the last time he was able to pull me stand up, but quite a slapstick actually. After the forward, he say 'you go back, shoulderstand taking.'

เช้าวันนี้ กับเวลาเริ่มฝึกใหม่เจ็ดโมง สรุปว่าเมื่อวาน Sharath เลื่อนทุกคนที่อยู่รอบเจ็ดโมงครึ่งให้มาเริ่มเจ็ดโมงแทน แล้วเริ่มมีนักเรียนใหม่มา หลังจากที่ shala ปิดรับนักเรียนใหม่ในช่วง 2-3 อาทิตย์ที่ผ่านมา ความรู้สึกวันนี้แรงดีขึ้น แต่ยังไม่ดีที่สุดเหมือน 2 อาทิตย์ก่อน backbend วันนี้ก็ดีขึ้นมาหน่อยทำได้ 6 รอบวันนี้ (จากปกติ 8) ลุกขึ้นมาเตรียมทำ dropback จังหวะเดียวกับที่ Guruji มาช่วยคนที่อยู่ใกล้ ๆ ทำ dropback อีกแล้ว แต่วันนี้ก็กัดฟัน เอาวะ Guruji ก็ Guruji คิดว่าวันนี้พอมีแรงไหว Guruji มาถึงก็สไตล์เดิมคือช่วยน้อยมาก จังหวะที่ drop ลงไป หัวกระแทกพื้นนิด ๆ อีกแล้ว แล้วครั้งสุดท้ายที่ลุกขึ้นมายืน หมดแรงพอดี เลยยืนไม่ไหว ลงไปนอนกระแทกพื้น เอื๊อก ตอนแรงนึกว่าจะโดนดุ แต่ Guruji พูดน้ำเสียงปกติ แล้วก็ยิ้ม ๆ นิด ๆ บอกว่าตอนขึ้นมาให้มองพื้นสิ อย่ายกหัวขึ้นมาก่อน คราวนี้ Guruji เลยต้องออกแรงช่วยมากขึ้นเป็นพิเศษ ก็ลุกขึ้นมายืนได้แบบทุลักทุเลเต็มทน พอทำ forward bend เสร็จ Guruji ก็บอกให้ไปทำ Shoulderstand เป็นอันเสร็จไปอีกหนึ่งวัน

เอาหล่ะครับ วันนี้พอแค่นี้ ชักเริ่มคิดถึงเมืองไทยเล็กน้อย แล้วอาทิตย์ได้เจอกันครับ ขอบคุณที่ติดตามอ่านครับ

Old shala @ Laksmipuram

I got a chance to stop by at the old shala, where Guruji and Sharath used to teach before they move to Gokulam.

ได้มีโอกาสได้ไปดูชาลาเก่าครับ ซึ่งก็คือบ้านของ Guruji ตะก่อน แล้วก็ใช้เป็นที่สอนด้วยก่อนที่ Guruji และ Sharath จะย้ายมาที่ Gokulam



The street in front of the shala. Laksmipuram is quite nice neighbourhood. I think it is as good as, if not better than, Gokulam.

ถนนหน้าชาลาครับ ดูแล้วสะอาดสะอ้านดี (ตามมาตรฐานของอินเดีย) บริเวณรอบ ๆ ก็ดูดี ดูเป็นที่อยู่ของคนชั้นกลางขึ้นไป มีบ้านหรือตึกใหม่ ๆ อยู่พอสมควร ดูแล้วดูดี หรืออาจจะดีกว่า Gokulam ด้วยซ้ำไป



The old shala building.


Right now it is a residence of Laksmi. He is a Sanskrit teacher at AYRI. He is really enthusiastic in showing us around the shala.
สำหรับชาลาเก่าตอนนี้เป็นที่อยู่ของ Laksmi ครับ ซึ่งเป็นครูสอนสันสกฤตที่ AYRI ตอนนี้เขาก็มาช่วยดูแลชาลาให้ Guruji


The practice room. This is where everything started. In early 70's, Norman Allen and David Williams came here asking Guruji to teach them ashtanga yoga after they saw his son's , Manju, yoga demonstration in Pondicherry. The rest is history. It can fit only 12 students each time.

ห้องฝึกครับ ที่นี่แหล่ะที่เป็นจุดเริ่มต้นให้ ashtanga เป็นที่แพร่หลายในโลกตะวันตก เมื่อสามสิบกว่าปีที่แล้ว หลังจากที่ Norman Allen และ David Williams ได้เห็น Manju (ลูกชาย Guruji) ทำการสาธิต ashtanga yoga ที่เมือง Pondicherry พวกเขาก็ตรงมาที่ Mysore ทันทีเพื่อมาขอให้ Guruji สอนโยคะพวกเขา ห้องนี้ฝึกได้แค่ทีละ 12 คนเท่านั้น



Students have to wait for their turn here at the stair.

สมัยก่อนนักเรียนก็จะมานั่งรอคิวเพื่อเข้าไปฝึกที่บันไดนี้แหล่ะครับ

About the Sunday led class, nothing interesting. But after the class, I get to watch the led intermediate class practicing. There are more than 40 students practicing. About 4-5 are asian. From where I stand, I can see the front half of the class. Guruji is quite energetic for this class, he assisted almost everyone who can't do Karandavasana. Things that are different from the led primary class is if the student is stopped instead of waiting to do the finishing pose with the class, he/she will move the mat to the back of the room and begin his/her finishing immediately. And in Urdhva Dhanurasana after the third one, everybody stands up to samasthitih instead of doing Chakrasana.

วันอาทิตย์ก็เป็น led class เช่นเคย ก็ไม่มีอะไรน่าสนใจเป็นพิเศษ แต่หลังฝึกเสร็จได้อยู่คลาส led intermediate เขาฝึกกัน ก็มีนักเรียนอยู่เยอะทีเดียว น่าจะเกือบ ๆ 50 คนได้ มีคนเอเชียอยู่ 4-5 คนได้มั๊ง วันนี้ตรงที่ยืนดูอยู่มองเห็นครึ่งแรกของห้อง (ไม่เห็นพี่อุ้มเพราะแอบไปอยู่ข้างหลัง) ดูแล้วก็อืม แต่ละคนปล่อยพลัง bandha กันสุดฤทธิ์ Guruji ดู energetic มาก ๆ สำหรับ class นี้ อย่างตอน karandavasana ที่ไล่ช่วยนักเรียนทีละคนเลยสำหรับคนที่ยังทำไม่ได้ ถ้ายังไม่ได้ทำครบทุกคนก็ยังไม่ไปท่าต่อไป สิ่งที่แตกต่างจาก led primary ก็คือถ้าคนไหนโดนบอกให้หยุดก่อน ก็ย้ายเสื่อไปทำ finishing ที่ด้านหลังห้องเลย ไม่ต้องรอทำพร้อมคนอื่น อีกอย่างคือ backbend พอทำครั้งที่สามแล้ว แทนที่จะลงมานอนแล้วทำจักราอาสนะ ก็ให้ทุกคนลุกขึ้นมายืนแทน


ตอนเย็นก็มี Guruji conference ตามปกติ แต่ว่าฟังไม่รู้เรื่องอีกเหมือนเคย แย่จริง ๆ ก็วันนี้แค่นี้แล้วกัน ขอบคุณที่ติดตามอ่านครับ

Some place to eat in Gokulam: Anu

Today is about Anu kitchen and internet cafe right here in Gokulam. A short walking distance from the shala. From the shala walked up the hill on the second main road for about 300-400 metres, and you'll see Anu's internet cafe.

วันนี้พาไปแนะนำที่ทานอาหารใน Gokulam กันบ้าง ที่ที่จะพาไปดูวันนี้คือร้านของ Anu ครับ เดินไปได้จาก shala ซึ่ง shala เนี่ยตั้งอยู่บนหัวมุมของถนน 8th cross กับ second main ตัดกันอยู่ ก็เดินจาก second main ขึ้นไปซัก 300-400 เมตรได้มั๊ง ก็จะเจอร้านของ Anu ตามภาพข้างล่าง


Downstair is an internet cafe. Usually there is a queue of people wating to use the internet. If you want to eat, just walk up the stair outside of the building to the second floor. There is a bamboo hut with 3 tables inside which could sit around 20 people comfortably.

พอมาถึงแล้วข้างล่างจะเป็น internet cafe ครับ ใครไม่ได้เอาคอมมาก็มาเล่นเน็ตได้ที่นี่ จะเห็นคนนั่งรอคิวกันอยู่ แต่ถ้าจะทานอาหารก็เดินขึ้นบันไดด้านนอกขึ้นไปชั้นสองได้เลย ข้างบนจะมีคล้าย ๆ เรือนไม้ไผ่ครับ มีโต๊ะให้นั่งกับพื้นอยู่ 3 ตัว ก็นั่งได้ซักประมาณ 20 คน

Anu's kitchen open twice for lunch at 1pm and dinner at 5pm. The food is buffet style and cost 80 rupee per person. Here is some of the vegetable dish.

สำหรับที่นี่ก็เปิดให้ทานอาหารวันละ 2 เวลา คือมื้อเที่ยงประมาณบ่ายโมง และ มื้อเย็นประมาณห้าโมงเย็น อาหารก็เป็น buffet ครับ หัวละ 80 รูปี (ประมาณ 68 บาท) เริ่มต้นภาพด้วยรูปของเมนูผักต่าง ๆ


Some dal and curry. All of them is vegetarian dish. The food may look deceptively simple. But it tastes amazing!

แล้วก็มี dal กับแกงต่าง ๆ ซึ่งอาหารทุกอย่างเป็นมังสวิรัติครับ ดูรูปแล้วอาจจะดูธรรมดา ๆ แต่กินเข้าไปแล้ว อร่อยมาก ๆ ขอบอก

Rice, chutney and chapati in the pot.

ข้าว ชัทนี่ แล้วก็ชาปาติอยู่ในหม้อที่เห็นครับ



And this is the highlight. The chocolate banana cake that everyone talk about. This menu and drink cost extra.

อันนี้เป็นไฮไล้ท์ครับ เค้กกล้วยผสมช็อกโกแลตครับ อร่อยดีครับ แต่มันอาจจะไม่ได้อร่อยเหมือนเค้กที่เรากิน ๆ กันนะ เพราะรู้สึกว่าเค้กจะเป็น vegan คือไม่ใส่ทั้งไข่และนม แต่คนที่นี่ชอบกันมาก ๆ เลย สำหรับเมนูนี้และพวกเครื่องดื่มต่าง ๆ ไม่รวมอยู่ในราคา buffet นะครับ ต้องสั่งเพิ่มต่างหาก

About my practice, there is really nothing much to talk about. I felt soreness all over my body the past few days. That must be from overexertion on my practice earlier in the week when I was still fresh. So again no real breakthrough in my practice. On Friday, I arrived early again for my led class. The earlier class was still at Trieng Mukha Eka Pada Pachimotanasana. So I got to see them practice. Watching a few authorized or certified teachers practice in this class really humble you a lot. It make me reallize I have so much to work on in my primary series practice. The class before me has noticeably less people. There is no people in the last row. All other row has maybe 8-9 students (normally it is 12). But my class is full as usual. Today I was surrounded by second-series practitioner. But I think I do quite well in class today.

เกี่ยวกับเรื่องการฝึก ก็ไม่มีอะไรมากครับ เมื่อวานกับวันนี้เนี่ยรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว น่าจะเกิดมาจากวันแรก ๆ ของสัปดาห์แรงเยอะก็เลยเต็มที่กับการฝึก เลยส่งผลมาถึงวันหลัง ๆ ที่จะปวดเมื่อยและหมดแรง วันนี้วันศุกร์ก็ led class ตามปกติ วันนี้ก็ไปเร็วอีก class เริ่มเจ็ดโมงครึ่งแต่ไปถึงตั้งแต่ยังไม่เจ็ดโมง เหตุที่ต้องรีบไปเพราะจะได้ไปนั่งรอข้างในได้ ไม่งั้นไปช้าที่นั่งรอข้างในไม่มี ต้องมานั่งข้างนอก มันหนาว แล้วก็ได้ถือโอกาสนั่งดูคลาสก่อนหน้าฝึกไปด้วย ซึ่งตอนไปถึงคลาสนี้เพิ่งถึงแค่ Trieng Mukha Eka Pada Pachimotanasana คลาสก่อนหน้านี่ดูโล่ง ๆ ไปแฮะน่าจะมีคนไม่ถึง 50 คน ซึ่งปกติจะจุได้ถึง 60 ได้เห็น authorized และ certified teacher ฝึกแล้ว ก็ทำให้เรารู้ว่าอืมมีหลาย ๆ อย่างที่เราต้องปรับปรุงในการฝึกของเราเอง พอถึงคลาสตัวเองเข้าไปกับคนเต็มแฮะ แทบไม่มีที่ว่างเลย วันนี้ถูกล้อมรอบด้วยนักเรียนที่ปกติวันอื่นเขาฝึก second series (ทาริคมาอยู่ข้างหลังอีกแล้ว ตัวก็สูง กินที่จริง ๆ เลย) ตอนแรกรู้สึกกดดันเหมือนกันนะ แต่ฝึก ๆ ไปแอบคิดในใจ อืมเราก็ใช้ได้นะ ดูกลมกลืนกับเขาไปได้เหมือนกัน 5555 วันนี้รู้สึกว่าจะมีแค่อาร์ตกับคนญี่ปุ่นอีกคนนึงที่เป็นผู้ชายเอเชีย ไม่ค่อยมีตี๋ ๆ เลยนะ มีแต่ฝรั่ง แต่นะอยู่มาสองอาทิตย์กว่า ๆ จากปกติที่ไม่ค่อยชอบฝรั่ง แต่ตอนนี้ดู ๆ ไปก็อืมดูใช้ได้หลายคน แถมฝึกในชุดกางเกงขาสั้นแนบเนื้อ เป็นการฝึก driste ไปในตัวเลย 55555 แต่ที่นี่ไม่เหมือนแอบโซลูทนะ ส่วนใหญ่เกือบทั้งหมดเป็นชายแท้ เป็นการเปิดโลกทรรศว่าไม่ได้มีแต่เกย์ที่ฝึกโยคะ

เอาหล่ะ เพ้อเจ้อ ไร้สาระ มามากพอแล้ว วันนี้พอแค่นี้แล้วกันนะ แต่ชักมีคนบ่นว่าอยากให้ up blog บ่อย ๆ กว่านี้ แต่ก็นะ ชักเริ่มมีความรู้สึกว่าไม่รู้จะเขียนอะไร โดยเฉพาะเรื่องที่ฝึกแล้ว (วันนี้เลยไร้สาระมากเป็นพิเศษ 5555) ยังไงก็จะพยายามแล้วกันนะ แล้วเจอกันครับ

Mysore Palace

Today is about the Mysore Palace. The Palace was built in the early twentieth century and designed by a british architect. It is a combination of various architectural styles. This palace also had significant role to the astanga yoga. In the twenties, the Maharaja Krishna Rajendra patronize Krishnamacharya so he could teach him and people yoga. A yoga shala was set up in the palace area. Krishnamacharya had teached here for around twenty year until the independence of India. His legacy was his two most important proteges, Pattabhi Jois and BKS Iyengar.

วันนี้ก็พาไปชม Mysore Palace นะครับ สำหรับวังนี้ก็สร้างขึ้นเมื่อต้นศตวรรษที่ 20 นี้เอง โดยสถาปนิกชาวอังกฤษ โดยเป็นผสมผสานสถาปัตยกรรมแบบต่าง ๆ มาไว้ด้วยกัน สำหรับวังนี้ก็มีความเกี่ยวข้องกับ Ashtanga Yoga อยู่ด้วย คือเมื่อประมาณทศวรรษที่ 20 มหาราชากฤษณะ ราเชนทรา แห่งมัยซอร์ ได้ทำการอุปถัมภ์ท่านกฤษณะมาจารยา ให้มาสอนโยคะให้กับทั้งตัวท่าน และบุคคลทั่วไปในมัยซอร์ โดยมีการเปิดชาลาในบริเวณของ Mysore Palace ท่านกฤษณะมาจารยาได้สอนโยคะอยู่ที่นี่จนถึงทศวรรษที่ 40 ก็ต้องย้ายไปบังกาลอร์และเชนไนตามลำดับ เพราะอินเดียได้รับเอกราชจากอังกฤษ และมีการยกเลิกระบบมหาราชา ทำให้ไม่มีใครอุปถัมภ์ท่านอีก ในระหว่างที่ท่านกฤษณะมาจารยา สอนอยู่ที่นี่ ก็ได้ผลิตศิษย์เอก 2 ท่านก็คือ ท่าน Pattabhi Jois หรือ Guruji ของเรา แล้วท่าน BKS Iyengar ซึ่งเป็นน้องภรรยาของท่านกฤษณะมาจารยาด้วย

The entrance fee to go inside the Palace is 30 Rupee. There are also a fee for camera storage (5 Rupee), and shoe storage (o.5 Rupee).

ค่าเข้าก็ 30 รูปีครับ มีค่าเก็บกล้องถ่ายรูป 5 รูปี แล้วก็ค่าเก็บรองเท้า 0.5 รูปี



Unfortunately, photography is not allowed inside the palace. Let me complain a bit. I really don't understand the no photography mentality of a third world country. I mean more people would want to come to visit if they can see how beautiful and extravagant it is inside the palace. I really don't remember that photography is not allowed in the British Musuem or the Versaille. This is one of a very few things I don't like about India. O.K. Bitching enough already.

เสียดายว่าเขาไม่ให้ถ่ายภาพภายใน เลยไม่มีภาพข้างในให้ดู ซึ่งจริง ๆ ข้างในก็สวย อลังการไม่แพ้ข้างนอก มาถึงตอนนี้ขอบ่นนิดนึงว่าไม่เข้าใจเลยกับความคิดที่ไม่ให้ถ่ายภาพข้างในสถานที่ท่องเที่ยว ที่เที่ยวอย่างพิพิธภัณฑ์และวังต่าง ๆ ในยุโรปเกือบทั้งหมดก็อนุญาตให้ถ่ายรูปได้ข้างใน ถ้าคนได้เห็นว่าข้างในก็สวยงามไม่แพ้ข้างนอก ก็คงจะมีคนอยากมามากขึ้น และคนก็จะได้รู้มากขึ้นว่าอินเดียเนี่ยไม่ได้มีที่ท่องเที่ยวแค่ทัช มาฮาลนะ เป็นเรื่องไม่กี่เรื่องที่ไม่ชอบเกี่ยวกับอินเดีย เอาหล่ะบ่นแค่นี้แหละ


Every Sunday night from 7 to 8 pm, the palace is lit up with thousands of light. Seems like everybody in Mysore is there each Sunday to watch the Palace lit up. It is a really can't miss scene.

ทุก ๆ วันอาทิตย์ ประมาณ 1 ทุ่มถึง 2 ทุ่ม มัยซอร์พาเลซ ก็จะทำการเปิดไฟสวยงามตระการตาแบบนี้ รู้สึกว่าประเพณีการเปิดไฟแบบนี้ก็มีมานานแล้วพอสมควร แต่ชาวบ้านชาวเมืองก็ยังมาชุมนุมกันมากมายเหมือนเป็นเหตุการณ์พิเศษประจำปียังไงอย่างนั้น ถ้าได้มาแล้วก็ไม่ควรพลาดนะครับ

Now here is the recap of my practice as usual.

Tuesday
Today I turn up around 7.15. Got to see a fourth series action from a certified teacher practice near the shala door. After seeing him doing Parivrttasana A, B (always want to see what are these postures look like), it is my turn for practice. Strangely, I got the exactly same spot as yesterday. Moreover, I also got a few of the same mat neighbours. No breakthrough in any asana today, feel almost the same as yesterday.

One more thing to add, heard Guruji yell at a guy a couples of spot from me while he help him doing dropback. He says 'No... no... don't lift your heel'. So who says Guruji doesn't care about alignment or doesn't give any instructions.


วันนี้ก็ไปถึงเร็วนิดนึงประมาณ 7.15 ปรากฎว่าโชคดี บังเอิญ โนอา กำลังฝึก Advanced B หรือซีรี่ย 4 พอดี เลยได้มีโอกาสเห็นเป็นครั้งแรก ได้เห็นตั้งแต่ท่า Tadasana ถึง Parivrttasana A, B (อยากรู้ว่าเป็นยังไงลองดูในหนังสือของ Matthew แล้วกันนะ) โดยเฉพาะ 2 ท่าหลังนี่อยากเห็นมานานแล้วว่าเป็นยังไง อาร์ตตั้งชื่อให้ว่าท่า "เฮลิคอปเตอร์" ไม่รู้ชื่อเล่นจริง ๆ ของท่านี้คืออะไร พอถึง 2 ท่านี้ โนอาต้องบอกให้คนที่ฝึกข้าง ๆ ช่วยหยุดแป็บนึง เพราะใบพัดเฮลิคอปเตอร์กำลังจะหมุน :) พอเสร็จท่านี้ โนอา ก็ทำ Backbend เตรียม finishing แล้วก็ถึงคิวอาร์ตได้เข้าไปฝึกพอดี เข้าไปแล้วปรากฎว่าได้ที่วางเสื่อที่เดียวกับเมื่อวานเป๊ะ (มีโอกาสแค่ 1 ใน 60 นะเนี่ย) แถมคนที่ฝึกข้าง ๆ กันหลาย ๆ คนก็เป็นคนเดิมกับของเมื่อวานด้วย แปลกดี วันนี้ยังไม่มีอะไรตื่นเต้นเพิ่มเติมเกี่ยวกับการฝึกยังทำพอ ๆ กับวันจันทร์


Wednesday

When I arrived at the shala this morning, there were fewer people waiting to get in. Seems like some people are starting to leave. So I got in quite early today around 7.20. Still no real breakthrough in any asana today. But no problem about it. I consider myself very fortunate enough to have a chance to practice here. I did notice that a few students do Supta Kurmasana twice. The first time, they would bind their hands and try to move the feet together. The second time, they would get in the pose by doing the upright dwi pada. For me I can lock my left feet behind my head with no problem. But to get the right feet behind my head is still impossible for now. Got some trick from Bobbi the other day on how to move my right feet behind my head and my left leg. But it is still difficult. But yeah, it takes time. I think I'm gonna practice this way for a while. Also see some marginal improvement for my backbend (can hold to 16 breaths right now).

วันนี้ไปถึงที่ชาลาแล้วแปลกใจเล็กน้อย เพราะมีคนรอคิวเข้าไปฝึกค่อนข้างน้อย ไม่ถึง 10 คน คงจะเริ่มมีคนกลับบ้านกันไปบ้าง วันนี้เลยได้เริ่มฝึกค่อนข้างเร็ว ประมาณเจ็ดโมงยี่สิบ วันนี้ก็ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นมากเกื่ยวกับการฝึก ยังเหมือน ๆ เดิม ที่ผ่าน ๆ มาจะสังเกตุเห็นว่านักเรียนบางคนจะทำ Supta Kurmasana 2 ครั้ง โดยครั้งแรกจับมือกันให้ได้ก่อนแล้วค่อย ๆ เขยิบเท้ามาไขว้กัน ครั้งที่ 2 จะทำโดยเอาขามาพาดหัว โดยเริ่มจากขาซ้ายและขาขวา วันนี้เลยลองฝึกแบบนี้บ้าง แต่ปัญหานี้สำหรับท่านี้ของอาร์ตก็เหมือนเดิม คือสามารถล็อกขาซ้ายไว้ที่หัวได้ แต่ยังเอาขาขวาไปพาดหัวไม่ได้ วันก่อนบ๊อบบี้บอกทริ๊กมาว่าต้องออกแรงมาจากบริเวณนิ้วเท้า วันนี้ลองทำดู ยังยากอยู่ แต่ก็โอเค ไม่ expect ว่าจะต้องทำได้ตั้งแต่ครั้งแรกอยู่แล้ว ยังไงจะลองฝึกวิธีนี้ไปเรื่อย ๆ ว่าเป็นยังไง ส่วน backbend ก็รู้สึกเหนื่อยน้อยลง ตอนนี้อยู่ในท่าได้ 16 ลมหายใจแล้ว

Nothing much other than that. So see you the next pose na krab. Thank you for reading.

Home cooking

A few days ago, I went to Bobbi's place. She prepared some very yummy food for me. Here is some of the food shot.

สองสามวันก่อน ไปบ้านบ๊อบบี้มาครับ บ๊อบบี้จะทำอาหารให้ทาน ลองไปดูภาพกันครับ


To say that Bobbi's fruit salad is phenomenal is an understatement. Ingredients consist of apple, banana, mango, pineapple, papaya, coconut glaze, pomegranate, macadamia nut. You know, I'm not a big fan of ripe fruit at all. But seriously, this is the best fruit salad I've ever had in my life. Now I know what all the fuzz is about Bobbi's fruit salad.

ฟรุ๊ตสลัดครับ ก็มี แอปเปิ้ล กล้วย มะม่วง สับปะรด มะละกอ มะพร้าวบด ทับทิม แล้วก็แมคคาเดเมีย จริง ๆ แล้วอาร์ตเป็นคนที่ไม่ชอบกินอะไรที่หวานจัดหรืออะไรที่เละ ๆ เลย เลยทำให้ไม่ค่อยชอบกินผลไม้ที่สุกมาก ๆ แต่ไม่รู้บ๊อบบี้เขาทำของเขายังไง ออกมาแล้วอร่อยมาก ๆ ไม่เคยกินฟรุ๊ตสลัดที่ไหนอร่อยเท่านี้มาก่อนเลย



Bobbi's favourite Indian snack is Wa-de. It made from lentil soaked in water for a night. Then blend it with some spice and deep fried. So she decided to cook it that day by using the Tom Yum spice I brought from Thailand. We worried at first since her burner didn't get hot enough to deep fry anything. But it came out really nice, not greasy at all. Personally, I think it taste better than Wa-de sell in the city or the Chamundi.

ต่อมาก็เป็น "วาดะ" ครับ มันทำโดยเอาถั่วเลนทิล แช่น้ำทิ้งไว้คืนนึง เสร็จแล้วก็นำมาบดผสมกับเครื่องเทศ แล้วเอาไปทอด โดยวันนี้ใช้เครื่องต้มยำที่อาร์ตเอามาจากเมืองไทยมาผสม ตอนแรกก็กลัวว่ามันจะออกมาโอเคมั๊ย เพราะว่าเตาไฟฟ้าของบ๊อบบี้มันไม่ค่อยร้อนเท่าไหร่ แต่พอเสร็จแล้วปรากฎว่าอร่อยมาก ๆ ไม่อมน้ำมันเลย ส่วนตัวแล้วคิดว่าอร่อยกว่าที่ขายกันข้างนอกอีก


P'Um later joined us. She now blending something.
ภาพพี่อุ้มเป็นแม่ศรีเรือน กำลังบด flax seed.

Here is the recap of my practice the past two days.

Sunday
Sunday Sharath's led class as ususal. Nothing much to report. About Sharath's notoriously slow count in Uth Pluthih, I did notice his count today. It went like this. One ..................... .............. ... .... ... ... ... .... .... ..................... ................. .... , two (and that's already 7 breaths for me). He counted a little faster after that. I can hold to only six again (around 20-25 breaths). It is impossible right now for me to hold it until ten. Next week, I look for at least seven or eight.

We also have Guruji's conference again on 4.30pm. This time the question is more about asana practice. These are examples of question. "I heard conflicting instuction on where to gaze at Pachimotanasana and Janu Srisasana. What is the correct driste of these two poses?" or "As our asana practice progress, should our ujjayi breath be quieter?" or "How can we make people know more about the benefit of ashtanga yoga so more people practice?" or "Is castor oil bath good?" etc., etc., etc. But again I don't catch Guruji's answer at all. Well I'm gonna find out about it, cause I want to know it too. I'll write more about it when I get the detail of his answer.

วันอาทิตย์ก็เป็น led class ของ Sharath เหมือนเคย ก็ไม่มีอะไรตื่นเต้นมาก แต่วันนี้ลองสังเกตุ Sharath นับ Uth Pluthih ยังนับโค-ตร ช้าเหมือนเคย จากหนึ่งไปสองผ่านไป นับแล้ว 7 ลมหายใจ แต่หลังจากก็นับเร็วขึ้นมาหน่อย วันนี้อยู่ได้แค่หกเหมือนอาทิตย์ที่แล้ว (ประมาณ 20-25 ลมหายใจ) อาทิตย์หน้าตั้งเป้าไว้ว่าอย่างน้อยเจ็ดหรือแปด

เย็นวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ตอนสี่โมงครึ่ง ก็มี Guruji Conference เหมือนอาทิตย์ที่แล้ว สัปดาห์นี้คำถามเกี่ยวกับการฝึกอาสนะมากขึ้น ตัวอย่างของคำถามก็เช่น "ได้ยินความเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับจุดที่มองของท่า Pashimotanasan และ Janu Srisasana แล้ว driste ที่ถูกต้องของสองท่านี้คือที่ไหน" "เมื่อเราฝึกอาสนะไปเรื่อย ๆ จนเก่งและชำนาญขึ้น Ujjayi breath ควรจะเบาลงหรือไม่ หรือควรจะยังหายใจให้ได้ยินชัดเหมือนเคย" "จะทำยังไงให้คนรู้ประโยชน์ของ Ashtanga มากขึ้นจะได้มีคนมาฝึกเพิ่มมากขึ้น" ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ แต่ฟัง Guruji ตอบไม่รู้เรื่องอีกเหมือนเคย แต่เดี๋ยวจะไปถามมาว่าท่านตอบว่ายังไงบ้าง เพราะอยากรู้เหมือนกัน แล้วจะมาเขียนละเอียด ๆ เพิ่มเติม

Monday
I felt down a little down since Colts was behind when I came to the Shala. But I totally forgot about the whole American Football thing after I started my practice. It seems like Monday is an auspicious day for me. Like last Monday, I feel I have great energy and extra flexibility in my practice. My jumpback feel a little "effortless". My Supta Kurmasana is better, almost cross at the heel today. My vinyasa out of it is also good. Lotus jumpback from Kukkutasana is also better. I feel no struggle at all on holding my toe in Yoga Mudra. etc., etc., etc. Overall, it is a really great practice today.

One more thing to add, today I practiced behind a japanese lady who arrive in Mysore and start practice the same day as mine. I heard Sharath give her Pasasana. So it just 2 weeks from the start, isn't that fast? I really feel happy for her about it.

วันนี้ห่อเหี่ยวเล็กน้อยตอนออกจากบ้าน เพราะ Colts ตามอยู่เยอะ แต่พอมาถึงก็ลืมเรื่องอเมริกันฟุตบอลไปเลย นั่งรออยู่ประมาณ 10 นาทีเหมือนเคยก็ได้เข้าไป วันนี้ได้ฝึกอยู่ข้างหน้าผู้หญิงที่วันก่อนเล่าให้ฟังว่าเธอ jump สวย ๆ ด้วยหล่ะ ปรากฎว่าวันนี้เธอฝึก Advanced A ตั้งแต่ต้นจนจบ สงสัยจะเป็น Certified teacher แน่ ๆ เลย พอเริ่มฝึกปั๊บ สิ่งที่รู้สึกเลยคือวันนี้ energy ดีอีกแล้ว และตัว flexible ขึ้น คล้าย ๆ กับจันทร์ที่แล้วเลย แต่วันนี้ฝึกได้ดีกว่าจันทร์ที่แล้วอีก ท่าทางจะถูกโฉลกกับวันจันทร์ เริ่มตั้งแต่ jumpback ที่เริ่มรู้สึกถึงคำว่า effortless นิด ๆ แล้ว รู้สึกเหมือนตัวเองไม่ต้องออกแรงอะไรเลยในบางครั้ง Supta Kurmasana วันนี้ก็รู้สึกขาไขว้กันได้ลึกขึ้นเกือบจะถึงส้นเท้าแล้ว และ vinyasa out ของท่านี้ก็ทำได้ดีขึ้น Lotus jumpback จากท่า Kukkutasana ซึ่งเริ่มเห็นแสงสว่างรำไร ๆ ว่าอาจจะแกะขาออกจากกันได้ในจังหวะที่ลอยอยู่ในอากาศ ท่าที่ต้องยืด hamstring ก็รู้สึกว่าทำได้ดีวันนี้ แล้วก็ Yoga Mudra ที่วันนี้ไม่รู้สึก struggle ที่จะจับนิ้วหัวแม่เท้าให้อยู่ ซึ่งปกติจะมีปัญหากับมือขวาจับนิ้วเท้าขวา แต่วันนี้จับสบาย ๆ ไม่กลัวหลุดเลย ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ มีที่ยังเหมือนเดิมคือ backbend ที่รู้สึกยังไม่มีความก้าวหน้าอะไรจากอาทิตย์ที่แล้ว สรุปปลื้มกับการฝึกวันนี้มาก ๆ

อ้อ เกือบลืมวันนี้ฝึกอยู่ข้างหลังผู้หญิงญี่ปุ่นคนนึง ซึ่งเขามาถึง Mysore พร้อมอาร์ตแล้วเริ่มฝึกวันเดียวกัน ปรากฎว่าวันนี้ได้ยิน Sharath บอกให้เธอเริ่มทำ Pasasana ด้วย เพิ่งมาสองอาทิตย์นิด ๆ เอง ก็ได้เริ่มทำ Intermediate Series ซะแล้ว เก่งจริง ๆ

End this blog entry with a picture of our two lovely teachers. Thank you for reading na krab.

จบ blog ของวันนี้ด้วยรูปน่ารัก ๆ ของคุณครูทั้งสองครับ ขอบคุณครับที่ติดตามอ่าน

Indianapolis Colts win & go to superbowl! I couldn't believe it!!!

That's Peyton Manning, Indianapolis Colts quarterback.


I'm so happy today! (This entry will have nothing related to yoga na krab).

I missed watching the American Football since I arrive here in Mysore. Well, there are at least a couple of games shown here by ESPN each week. But the broadcast time is usually the same time as my practice time. But I couldn't miss this one. The Indianapolis Colts meet its long-time play-off nemesis, the New England Patriots, in the AFC Championship game. So I woke up today at 5.00a.m. to watch this game.

After the game starts, it didn't look good at all for the Colts. It seems they can't do anything right, and the Patriots can't do anything wrong. The Patriots got their first touchdown. The Colts have to settle for a field goal in their next drive. Patriots got their second touchdown. And a few play after that the Patriot's cornerback intercept Peyton Manning's pass and rush to get their third touch down. The Colts score another field goal before the end of the second quarter. So the Colts is behind 6-21 in the first half.

By the end of the first half, it is already 7.00 shala time. I decided to go to practice instead of watching the second half. I thought at that time that maybe if I don't watch it, they may win. I completely forgot about the game and have a really great practice today. (I'll be back to update about my practice this evening na krab.) I finished my practice and came back at my house around 9.00. Of course, the first thing I did is connect to the internet and check the result. The Colts didn't disappoint me. They did a great comeback and win it 38-34! I feel so happy for all of the Colts player. They finally make it to the Superbowl for the first time. I can feel that both Peyton Manning and coach Tony Dungy really shoulder the burden in making the team to the Superbowl. I wish that the next season, the other team that I'm also a big fan, the Atlanta Falcons, will finally make it to the Superbowl also. The Superbowl will be on Sunday the next 2 weeks. I think I gonna miss the practice to watch the game.

It really made my day today. See you next post na krab.

ตอนนี้จะไม่มีอะไรเกี่ยวกับโยคะนะครับ ขอพร่ำเพ้อถึงทีมสุดรัก Indianapolis Colts หน่อยเถอะ

ตั้งแต่มาอยู่ Mysore นี่ก็อดดู American Football ไปเลย จริง ๆ เขาก็มีถ่ายทอดนะ ทั้งสด และเทปทาง ESPN อาทิตย์ละ 2-3 คู่ อธิบายนิดนึงว่าเหตุที่ชอบดูอเมริกันฟุตบอลก็เพราะว่าเป็นกีฬาที่ต้องใช้ทีมเวอร์ค การประสานงานกันในทีม การวางแผนการเล่น (strategizing) มากที่สุดแล้ว ความสามารถเฉพาะตัวของนักกีฬาไม่สำคัญเท่า เลยดูแล้วสนุก ตื่นเต้น สำหรับตัวเอง (อาร์ตไม่ชอบดูบอลแบบคนไทยทั่ว ๆ ไป) แต่อาทิตย์นี้พลาดไม่ได้เพราะเป็นนัดชิงแชมป์สายเพื่อไปแข่ง Superbowl โดยสาย AFC ทีมสุดที่รักของผม Indianpolis Colts เจอกับคู่แค้นตลอดกาล New England Patriots ซึ่ง Colts แพ้ Patriots มาแล้ว 2 ครั้งในนัด playoff ในรอบ 3 ปีที่ผ่านมา วันนี้เลยตื่นตั้งแต่ตีห้าเพื่อมาดูคู่นี้แข่งกัน

เปิดเกมมาก็ไม่ดีเลยสำหรับ Colts ของผม Patriots ได้ทัชดาวน์แรกไปก่อน ในไดรฟ์ต่อมา Colts ก็ทำได้แค่ field goal Patriots ลงมาบุกได้ทัชดาวน์ที่สองไป พอตา Colts ลงมาบุกบ้าง พี่ Peyton Manning ของผมก็ดันขว้างถูก Cornerback ฝั่งตรงข้าม intercept แล้ววิ่งย้อนทำทัชดาวน์ที่สามไปอีก ก่อนจบครึ่งแรก Colts ทำได้อีกแค่หนึ่ง field goal สรุปว่าครึ่งแรก Colts ตามอยู่ 6-21

พอจบครึ่งแรก ก็เจ็ดโมงแล้ว ก็คิดว่าอืมไปฝึกก็ได้ ไม่ดูครึ่งหลังต่อแล้ว ตอนนั้นคิดว่าอืมถ้าอาร์ตไม่ดูต่อ เขาอาจจะชนะก็ได้นะ เลยไปฝึก ระหว่างฝึกก็ลืมเรื่องเกมนี้ไปเลย แล้วตั้งใจฝึกได้ดีมาก ๆ กลับมาถึงบ้านประมาณเก้าโมง แน่นอนสิ่งแรกที่ทำคือต่อเน็ต แล้วเช็คผลการแข่งขัน แล้ว Colts ก็กลับมาได้จริง ๆ สรุปว่าชนะได้ 38-34 ดีใจมาก ๆ เลยกับผู้เล่นทุกคนของ Colts ทำได้ดีมาก ๆ ที่ผ่าน ๆ มาเห็นใจทีมนี้มาก เพราะเป็นทีมที่แข่งในฤดูกาลปกติจะเล่นดีประทับใจแฟน ๆ แต่พอมาถึงช่วงแข่ง playoff ก็ตกม้าตายมาตลอด ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ Colts ได้ไปแข่ง Superbowl ดีใจมากจริง ๆ สมหวังไปทีมนึงแล้ว ตอนนี้ก็หวังว่าอีกทีมนึงที่เชียร์อยู่คือ Atlanta Falcons จะสมหวังแบบนี้บ้างในฤดูกาลหน้า สำหรับ Superbowl ก็อีก 2 อาทิตย์ข้างหน้า คิดว่าคงจะหยุดดูไม่ไปฝึก พลาดไม่ได้

เอาหล่ะ พอแค่นี้แหล่ะ เดี๋ยวคืนนี้จะมา update เกี่ยวกับเรื่องการฝึกที่นี่นะครับ แล้วเจอกัน

Devaraja Market

Today is about the Devaraja Market. It's hard to overemphasize the importance of this market to the city of Mysore. An absolute must for Mysore visitor if you want to see everyday life of Indian. A rickshaw ride from Gokulam would cost around 40 Rupee.

วันนี้จะพาไปเที่ยวตลาดเทวราชากันครับ เป็นตลาดขายพืชผักผลไม้ และสินค้าต่าง ๆ ที่ใหญ่มาก ๆ ใจกลางเมืองมัยซอร์ มาแล้วจะได้เห็นชีวิตประจำวันของคนที่นี่ว่าเป็นยังไงกัน ถ้านั่งตุ๊ก ตุ๊กมาจาก Gokulam ก็คงประมาณซัก 40 รูปีได้


Mysore street outside of the market.
ถนนหนทางบริเวณด้านนอกตลาดครับ


Normal scene in the market.
ข้างในก็ประมาณนี้ ดูแล้วก็อาจจะเหมือนตลาดสดธรรมดา ๆ ที่เมืองไทย แต่ใหญ่มาก ๆ นะ


One of the numerous fruit stall.

The market is more vibrant in the morning, so I'd recommend a visit during this time. There are more people, both the locals and visitors, in the market. A visit in the afternoon may be more intimidating.

ข้างในก็มีร้านขายผลไม้มากมาย

แนะนำว่ามาตอนเช้าน่าจะดีกว่า เพราะคนเยอะและคึกคักดี ตอนบ่าย ๆ คนจะโล่ง ๆ อาจจะทำให้เห็นความสกปรกเพิ่มขึ้น แล้วบางมุมของตลาดก็จะมืด ๆ หน่อยอาจจะดูน่ากลัว ๆ อยู่


I don't miss a chance to have some picture here.

A really good bookstore outside the market. They have interesting selection of books, especially on yoga and eastern philosophy.

ร้านหนังสืออโศก อยู่ด้านนอกของตลาดเทวราชา ร้านเล็ก ๆ แต่มีหนังสือที่น่าสนใจเยอะมาก โดยเฉพาะหนังสือเกี่ยวกับโยคะและปรัชญาตะวันออก

Inside the Ashok bookstore.

That's it for this edition of Mysore Life. See you next time na krab.

วันนี้ก็พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน แล้วเจอกันครับ

Southern Star Hotel

Today at the Southern Star Hotel (the hotel actually change its name to Hotel Regaalis, but yoga students still call it Southern Star), we have a birthday party for Joseph, a long-term student here at the shala. So I went there today for a lovely lunch. The following are pictures from the event.

วันนี้จะพาไปชมรูปโรงแรม Southern Star (จริง ๆ เปลี่ยนชื่อเป็น Regaalis แล้ว แต่นักเรียนโยคะ และคนท้องถิ่นหลาย ๆ คนยังเรียกชื่อเก่าอยู่) ซึ่งมีงานวันเกิดคุณ Joseph ซึ่งเป็นนักเรียนที่ AYRI (คิดว่าเขาเป็น authorized teacher ด้วยนะ แต่ไม่ค่อยได้สอนเท่าไหร่) เรียกว่าเขาย้ายถิ่นฐานมาอยู่ที่ Mysore เป็นการถาวรเลยก็ได้ วันนี้ก็เลยได้มาทานข้าวกลางวันที่นี่ ลองมาดูรูปว่าเป็นยังไงกันบ้าง


The Southern Star. One of the best hotel in Mysore with posh lobby.


The crowd at the party. Looks like a wedding reception to me. Looking from just this picture, I bet nobody can tell at all that this is in India.

บรรยากาศในโรงแรมก็ดูดีมาก ดูไม่เหมือนอยู่ในอินเดียเลย แต่อย่าคิดว่าทุกที่ใน Mysore จะเป็นอย่างนี้นะ ยังไม่ได้เอาตลาดเทวะราชา (Devaraja) มาลง เยิ๊นเยิน อินเดี๊ย อินเดีย เลย แต่ก็ดูมีสีสรรดี คิดว่าอีก 2-3 ตอนจะเอามาลง


So many yoga students show up.



The lunch buffet counter.

The highlight of the menu is Paneer Tikka (again) with a couple kind of really nice salad and some stir-fried vegetable. They use only organic ingredients. The price of the lunch buffet today is 325 Rupee (around 280 Baht). Apart from the chocolate birthday cake, they also have Tiramisu and a super-creamy vanilla ice cream as a dessert. Oh man, I ate so much dessert today!

วันนี้รายการอาหารหลักก็มี Paneer Tikka (อีกแล้ว แต่เขาทำอร่อยนะ) แล้วมีสลัดที่อร่อย ๆ ให้เลือก 2-3 อย่าง มีผัดผักแล้วก็มีสลัดผักย่างแบบอิตาเลียน มีข้าวให้เลือก 2 แบบ ซึ่งคุณ Joseph ตอนนี้เขากำลังทำ campaign สนับสนุนเรื่องการใช้วัตถุดิบปลอดสารพิษอยู่ วันนี้อาหารที่ทำก็เลยใช้วัตถุดิบปลอดสารพิษด้วย ราคาของ Buffet วันนี้ก็ 325 รูปี (ประมาณ 280 บาท) สำหรับของหวาน นอกจากจะมีเค้กวันเกิดซึ่งเป็นเค้กช็อกโกแล็ตแล้ว (อันนี้เฉย ๆ แค่พอกินได้) ก็ยังมี Tiramisu (อันนี้อร่อยขึ้นมานิดนึง) แล้วก็มีไอศครีมวานิลลา ซึ่ง Creamy มาก ๆ โอ้ววันนี้กินของหวานเยอะมาก ๆ เลย แทบจะเรียกว่ากินเท่ากับที่ปีแล้วกินไปทั้งปีประมาณครึ่งนึง

The pool at the Southern Star is really a popular socializing spot for yoga student. It looks simple by any standard. But it is a convenient place for yoga student, around 5-10 minutes by a scooter from Gokulam.

ก่อนจะจบ ต้องไม่ลืมภาพสระว่ายน้ำของที่นี่ ซึ่งเป็นจุดนัดพบยอดนิยมของนักเรียนโยคะที่จะมาพบปะพูดคุยกัน จริง ๆ ถ้าดูจากรูปสระว่ายน้ำก็ธรรมด๊า ธรรมดา แต่ก็นะ ที่นี่มันสะดวกเพราะใกล้ๆ กับ Gokulam ที่ที่นักเรียนอยู่กัน มีสระว่ายน้ำที่ใหญ่กว่าอยู่อีกที่นึงแต่มันค่อยข้างไกล เลยไม่ค่อยเป็นที่นิยม

So now back to my usual practice update. Nothing much to report for the past 2 days. Since tomorrow (Friday) is a moon day here. So the shala moved the Friday led primary class to Thursday instead. I went to my 7.30 led class today. When I arrived the 6.15 class was still at Navasana, so I spent time watching this class practice. Nothing unsual, except for this lady who practice right beside the shala door. Oh man, she has a really impressive jump through. If you ever see Matthew Sweeney do the jump through, she did exactly the same kind of jump. From downward dog, she would jump up into a half-handstand and slow motionly move down. She can do both the straight leg and cross leg jump in this fashion. And you can make her stop and suspend in the air in any time of the jump. For other aspect of the practice, she is quite a bendy lady.

Well I think that's it for today episode. See you the next pose na krab.

วันนี้ก็กลับมา update เกี่ยวกับการฝึกของสองวันที่ผ่านมา ยังไม่มีเหตุการณ์อะไรแปลกใหม่น่าสนใจ ก็คล้าย ๆ กับ2-3 วันก่อน แต่เนื่องจากวันพรุ่งนี้ (วันศุกร์) เป็น Moon day ไม่มีคลาสที่ชาลา เขาก็เลยเลื่อน led class ที่อยู่วันศุกร์มาเรียนกันวันพฤหัสแทน ก็มี 3 คลาสเหมือนเดิม อาร์ตก็ไปเรียนคลาสสุดท้ายเจ็ดโมงครึ่งตามปกติ ไปถึงเร็วพอสมควร คลาสก่อนหน้านั้นเพิ่งถึงแค่ Navasana ก็เลยนั่งดูคลาสนี้เขาฝึกกัน มุมที่ได้ดูเขาฝึกจะเห็นครึ่งหลังของห้อง (ปกติคนเก่ง ๆ จะไปอยู่ข้างหน้า อย่างคลาสหกโมงสิบห้านี้จะมี Noah & Kimberly ที่จะไปสอนที่แอบโซลูทด้วย แต่มุมที่ยืนมองอยู่มองไม่เห็นเขาฝึก) ก็เลยไม่ได้เห็นอะไรตื่นเต้นมาก แต่มีผู้หญิงอยู่คนนึง ฝึกติดอยู่กับประตูชาลาเลย แต่โอ้ว เธอ Jump through ได้สวยมาก ๆ ถ้าเคยเห็น Matthew Sweeney ทำ jumpthourgh เธอก็ jump ได้แบบเดียวกันเลย วิธีการ jump ก็คือ จาก downward dog ก็กระโดดขึ้นไปค้างที่ half handstand เสร็จแล้วก็ค่อย ๆ เลื่อนตัวลงมาแบบ slow motion พิมพ์ ๆ ไปก็นึกขึ้นได้ว่าเคยเห็น jump แบบนี้ในอินเตอร์เน็ตลองไปที่นี่นะ http://www.aumboy.com/projects.html แล้วคลิกที่ 'practice video' แล้วลองดู ผู้หญิงคนนี้ jump ได้แบบนี้เลย เพียงแต่ว่าเธอจะค้างแค่ half handstand ไม่ได้ขึ้นไปทำ handstand เพราะต้องรีบทำตาม led class คิดว่าถ้าให้เธอขึ้นไป handstand ก่อนเธอก็ทำได้ แล้วเธอก็สามารถทำได้ทั้งขาตรงและไขว้ขา ส่วนการทำท่าก็เรียกว่าเพอร์เฟกท์ ตัวอ่อนดี

นอกจากนี้ก็ไม่มีอะไร ไว้มาเล่าต่อ แล้วเจอกันครับ

Guruji conference

On Sunday afternoon, around 4.30pm, there was a conference which Guruji answers question about anything related to yoga. Both the student in the main shala and Sharath and Saraswati students are welcome at the conference. I turned up there around 4.20pm, but more than half of the space is already occupied. This is the first Guruji conference after the shala reopened from New Year. While waiting for the conference to begin, students spend time chatting with each other. But when he appeared, people naturally quiet down. Sharath sits beside him to help translate if Guruji don’t understand what the students say or help explain some difficult philosophical concept. But frankly, I did catch less than 20% of what he said. To make it worse, most of the talk that day was about Yoga Sutra or yoga philosophy in general, which I haven’t do much reading or studying yet. So take what I’m gonna write next paragraph with a grain of salt.

The first question was while we practice asana, do we also practice other limbs of the ashtanga yoga? His answer was like asana is the easiest of the eight limbs of ashtanga. He said even Yama or Niyama is harder than asana. He goes on to say in Yama, ahimsa (non-violence) is hard. Satya (tell the truth) is hard. He asked back to the questioner:

Guruji: Do you always tell the truth?
Students: Yes. (laughter)
Guruji: Asteya (non-stealing) is hard. Brahmacharya (abstention in sexual activity) is the hardest. (more laughter)

Well things he talked that day are much more than what I write the last paragraph. But that is the best I can do today. The conference finished around 5.20. Normally the students will form a line to give him the respect and some will take this opportunity to take a picture with him. But today Sharath says no line as there were too many students for Guruji (probably more than 200 students show up).

วันอาทิตย์ที่ผ่านมาประมาณสี่โมงครึ่ง ที่ชาลามี conference ครับ คือ Guruji จะมาตอบคำถามนักเรียนเกื่ยวกับเรื่องโยคะต่าง ๆ นักเรียนก็มารวมตัวกันเยอะพอสมควรเลย อาร์ตไปถึงประมาณสี่โมงยี่สิบ คนก็นั่งกันเกินครึ่งหนึ่งของชาลาแล้ว ระหว่างรอ Guruji มานักเรียนก็จะนั่งคุยกัน แต่พอท่านปรากฎตัวขึ้นมา เสียงคุยก็เงียบลงโดยอัตโนมัติ Sharath มานั่งข้าง Guruji คอยแปลให้ท่านฟัง ถ้าบางทีนักเรียนที่คุยกับท่านพูดเร็วหรือฟังยาก หรือบางทีก็ช่วยอธิบายปรัชญาโยคะให้นักเรียนฟังอีกรอบนึง แต่บอกตรง ๆ ว่าฟังไม่ค่อยออกแหล่ะ เข้าใจประมาณซัก 20% แถมเรื่องที่คุยกันวันนั้นส่วนใหญ่เป็นเรื่อง โยคะสูตร หรือปรัชญาโยคะต่าง ๆ ซึ่งอาร์ตยังไม่เคยศึกษาอย่างละเอียด เลยงงเข้าไปใหญ่ เพราะฉะนั้นที่จะเขียนต่อไปอย่าเอาจริงจังอะไรมากนะ

คำถามแรกถามประมาณว่า ในขณะที่เราฝึกอาสนะอยู่ ถือว่าเราได้ฝึก "องค" อื่นในอัษฎางค์โยคะด้วยหรือไม่ Guruji ก็ตอบประมาณว่าอาสนะเป็น องค ที่ง่ายที่สุดแล้วในจำนวน แปดองค แม้แต่สององคแรกของอัษฎางค์โยคะคือ ยามะ และนิยามะก็ยากกว่าอาสนะ อย่างยามะเนี่ยมีได้แก่ อหิมสา (ไม่ใช้ความรุนแรง) เนี่ยก็ทำได้ยาก ก็ยาก สัตย (พูดความจริง) เนี่ยก็ยาก แล้วท่านก็หันไปถามคนถามคำถามว่า แล้วเธอพูดความจริงตลอดป่าว นักเรียนตอบว่า พูดจริงตลอดครับ (เสียงหัวเราะดังตรึม) เสร็จแล้วท่านก็พูดต่อว่า อัสตีย (ไม่รู้เขียนถูกป่าว แปลว่าไม่ลักขโมย) เนี่ยก็ยาก แล้วก็พรหมจารี อันนี้ยิ่งยากเข้าไปใหญ่ (เสียงหัวเราะอีกครั้ง) ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ

เอาตัวอย่างแค่นี้พอแล้วกัน เดี๋ยวจะเลอะเทอะกันไปใหญ่ หลังจากนั้นก็มีอีกคำถามนึง สรุปวันนี้ตอบได้สองคำถามเพราะกว่าจะตอบแต่ละคำถามอธิบายกันยาวมาก ๆ วันนั้นก็เสร็จประมาณ ห้าโมงยี่สิบ โดยปกติแล้วเมื่อจบแล้ว นักเรียนจะตั้งแถวกันทำความเคารพท่าน แล้วก็จะถือโอกาสนี้ถ่ายรูปกันท่าน แต่วันนี้ Sharath เห็นว่านักเรียนเยอะมาก ๆ ถ้ามัวแต่รอตั้งแถวถ่ายรูปคงเลิกกันดึกแน่ ๆ วันนี้เลยไม่มีการตั้งแถวกัน


Now get back to the daily update of my practice.

Monday

I arrived at the shala around 7.20. The ‘queue line’ was really long today. There was almost no space to sit or stand. And order of people to practice is quite a mess. There are a lot of ‘queue’ jumping. I was really annoyed a bit today. I got to start my practice really late around 8.00. And it turns out that I got a less than decent spot, where two carpets overlap each other right at the middle of my mat. So it created unevenness. But surprisingly I have a really great practice. Probably one of the best so far since I started practicing ashtanga regularly. I felt my energy is coming back and I had an extra flexibility in the practice. I felt I really get deeper in both Kurmasana (the leg is almost on my shoulder) and Supta Kurmasana (now rather than cross at the toe, I can cross at the middle of the feet by myself). And I felt fewer struggles in my backbend. When I look back at it, this probably comes from three main reasons:

1. I get used to and can adjust to practicing with a small personal space in this shala. You know, we really don’t have that much space here to practice. Last week I always afraid all the time during practice that I will kick someone or violate other student practicing space. This week I get a better idea on how to move my body and maneuver around much better.

2. My anxiety of being stopped before the end of primary series disappears. I looked less at people around me. I just focused at myself during the practice. That really makes a really big difference in my practice from the mediocre to the great one. It gives peace of mind for me.

3. I’m not sure if this would be one of the reasons. But eating only vegetarian meals may help. Being a carnivorous back home, I still haven’t missed eating meat while I’m here. The food here is really great. But I still have doubt about it. Indian idea of healthy food, full of ghee and sugar, is really against conventional wisdom. Looking around at an average Indian, most of them are overweight or obese. But I guess practicing yoga daily really burn those excess fat and calorie in the food. I have to see again after I come back to BKK if eating meat would negatively affect my practice.

Although Sharath left the shala to teach his own class before I complete the standing series. I still feel the intense energy of practicing there. Today Guruji was still in class to adjust student up to a little bit after 9.00. Shamila, Sharath’s sister, also came to help in the class after Sharath left. I got my dropback assist from Saraswati before I moved myself to the changing room.

วันนี้อุตส่าห์ตื่นเข้าขึ้นเล็กน้อย แล้วไปถึงชาลาเจ็ดโมงยี่สิบ ไปถึงปรากฏว่าแถวคอยเข้าคิวคนเยอะมาก ๆ เต็มห้องแทบจะไม่มีที่นั่งหรือที่ยืน ต้องอธิบายนิดนึงว่าไอ้ "แถว"ที่ว่าเนี่ย มันไม่ได้เป็นแถวหรอก มันก็คือนักเรียนไปนั่งออกันที่ประตู แล้วก็ทยอยกันเข้าไปฝึก ที่ผ่านมาก็ดูแต่ละคนจะรู้คิวของตัวเองดีว่าใครมาก่อนมาหลัง แต่วันนี้ชุลมุนมาก ๆ แซงคิวกันอุตลุด ระหว่างที่รออยู่ก็หงุดหงิดพอสมควรเลย วันนี้เลยได้เริ่มฝึกสายมาก ๆ ประมาณแปดโมง พอได้เข้ามาแล้วก็ได้จุดวางเสื่อที่ไม่ค่อยดีอีก คือเป็นตรงที่เขาปูพรมซ้อนกันอยู่ ตอนแรกนึกว่าอารมณ์หงุดหงิดจะทำให้ฝึกไม่ดี แต่กลายเป็นว่าวันนี้รู้สึกว่าฝึกได้ดีมาก ๆ อาจจะเรียกได้ว่าวันนี้ทำได้ดีที่สุดตั้งแต่เริ่มฝึก Ashtanga มา energy ก็ดีมาก ๆ รู้สึกว่าทำ jumpback ได้ดี แล้วก็รู้สึกว่าตัวเอง flexible ขึ้น ท่า Kurmasana ขาพาดได้เกือบถึงใหล่ และ Supta Kurmasana ก็ไขว้ได้กลางเท้าแทนที่ปกติจะไขว้ได้ตรงนิ้วเท้า Backbend ก็รู้สึกว่าทำได้ดีขึ้น กลับมาแล้วก็มานั่งคิดว่าทำไมถึงฝึกได้ดีขึ้น ก็คิดว่ามีเหตุผลหลัก ๆ สามอย่างคือ

1. ปรับตัวได้ดีขึ้นในการฝึกที่นี่ ต้องบอกว่าที่นี่ไม่ได้มีพื้นที่ให้ฝึกอะไรมากมาย เพราะวางเสื่อค่อนข้างติดกัน อาทิตย์ที่แล้วทั้งอาทิตย์นั้น ระหว่างฝึกก็จะกังวลและกลัวตลอดว่าจะไปเตะใคร หรือล้ำเข้าไปในเสื่อใครหรือเปล่า แต่อาทิตย์นี้ปรับตัวได้ว่าต้องทำท่าประมาณนี้ ต้องเขยื้อนตัวไปทางนั้นทางนี้ระหว่างทำท่าต่าง ๆ ก็เลยทำให้รู้สึกดีขึ้น เมื่อความกังวลต่าง ๆ หายไป ก็มีสมาธิในการฝึกดีขึ้น

2. อาทิตย์ที่แล้วด้วยความกลัวตลอดว่าจะโดนบอกให้หยุดก่อนที่จะได้ทำ Primary Series จนจบ แล้วก็มัวแต่มองชาวบ้านเวลาฝึก เลยทำให้สมาธิในการฝึกน้อยลง พอมาอาทิตย์นี้ไม่ต้องกลัวแล้วว่าเขาจะมาหยุดเรา เลยทำให้จิตใจไม่วอกแวก อยู่กับตัวเอง แล้วสมาธิในการฝึกดีขึ้นมาก ๆ

3. ข้อนี้ไม่รู้เกี่ยวหรือเปล่า แต่คิดว่าการกินแต่อาหารมังสวิรัติอาจจะช่วยให้เราฝึกได้ดีขึ้น อยู่มาอาทิตย์กว่า ๆ จะบอกว่าอาหารที่นี่อร่อยมาก ๆ ไม่มีปัญหาในการกิน แล้วก็ยังไม่มีความรู้สึกอยากจะกินเนื้อสัตว์เลย แต่ยังไงก็แล้วแต่ ถ้าจะพูดตามหลักโภชนาการปัจจุบัน อาหารหลาย ๆ อย่างก็ไม่ถูกหลักเท่าไหร่ อย่างอาหารเขาจะใส่กีเยอะมาก ซึ่งกีก็คือเนยที่ตั้งไฟจนเหลือเอาแต่ส่วนที่เป็นไขมันร้อยเปอร์เซนต์มาใช้ (แต่ถ้ามองในแง่ดี การที่ทำให้ไขมันมีจุดเดือนสูงขึ้น ก็จะทำให้โอกาสที่มันจะมาอุดตันในเส้นเลือดน้อยลง) ส่วนของหวานก็หวานของข้างจัด ซึ่งกินมากไปก็คงไม่ดี แล้วถ้าสังเกตุคนอินเดียส่วนใหญ่เนี่ยไม่ได้หุ่นดีเลย อ้วนเผละก็เยอะ แต่คิดว่าเป็นเพราะเราฝึกโยคะตลอดทำให้ร่ายกายเผาผลาญไขมันและแคลอรี่ส่วนเกินไปได้หมด ยังไงคงต้องลองดูตอนที่กลับไปกรุงเทพอีกทีว่าถ้ากลับมากินเนื้อสัตว์เหมือนเดิมแล้ว จะฝึกได้แย่ลงรึเปล่า

วันนี้ถึงแม้ว่า Sharath จะออกไปตั้งแต่อาร์ตยังฝึกท่ายืนไม่เสร็จ แต่ก็รู้สึกว่าวันนี้ energy ในชาลายังดีอยู่ วันนี้ Guruji อยู่ช่วย adjust นักเรียนถึงหลังเก้าโมง (อาทิตย์ที่แล้วอยู่แค่ประมาณแปดโมงครึ่งถึงแปดโมงสี่สิบ) แล้ววันนี้ตอนสายมี Sharmila (ไม่รู้พี่สาวหรือน้องสาวของ Sharath) มาช่วยด้วย วันนี้ Saraswati มาช่วยทำ dropback เหมือนเคย

Tuesday

Guruji helped me doing dropback today! Woo hoo!

I arrived at the shala around 7.25 as usual. The crowd situation is better today. People are more aware today as to who came before and should come in first. So there is less stress in the air. After about 10 minutes wait time, I was called in and get a spot in a second row in the middle of the room, right behind a certified teacher and in front of an authorized teacher who both practice the third series (bad man! I know for observing other people). My practice was quite good today, just like yesterday.

So now here is the highlight. By the time I got to backbend, it is almost 9.00. Guruji was still in the class this late two days in a row. (Last week he stopped teaching around 8.30 to 8.40)After I did 3 backbends, I rest a bit to prepare for my forth. Then I heard Guruji’s voice. He said ‘you go’. I think he thought that I was just lazing around or I’ve finished my practice. So I get back to do my forth backbend. He walked in front of me and lifted me up to standing. Then he told me to hold my hand and do the halfbend. After I did three, I go all the way down and try to walk my hand toward the ankle. He didn’t grab me that much, kind of expecting me to drop by myself. So my head hit the floor lightly, but nothing hurt. He lifted me up again to standing. Then he told me to sit down for a forward bend. Both Guruji and Saraswati don’t do a full body squash in the final forward bend anymore. They just use their hand to push students. But the force he push on my back is so strong, not the one you expect from a 91 years old guy. I really didn’t expect it at all that I would get an adjustment from him while I’m here. This already exceeds my expectation right now about practicing here.

วันนี้ Guruji มาช่วยทำ dropback ด้วยแหล่ะ!

ตอนเช้าไปถึงชาลาแปดโมงยี่สิบห้า แถวรอคนไม่เยอะมาก แล้วรู้สึกว่าวันนี้นักเรียนแต่ละคนรู้คิวของตัวเองดี ไม่มีการลัดคิวเกิดขึ้น รอประมาณ 10 นาทีก็ได้เข้าไปฝึก วันนี้ได้อยู่แถวที่สองตรงกลางห้อง ด้านหน้าเป็น certified teacher ส่วนด้านหลังก็เป็น authorized teacher ซึ่งทั้งสองคนกำลังฝึก Advanced A อยู่ วันนี้ก็ฝึกได้ดีพอ ๆ กับเมื่อวานเลย

ทีนี้มาถึง highlight ของวัน พอถึงตอนที่อาร์ตทำ backbend พอทำครั้งที่สามเสร็จ ก็นอนพักนิดหน่อยเพื่อเตรียมทำขึ้นที่สี่ต่อ ตอนนั้นก็เกือบ ๆ เก้าโมงแล้วซึ่งอาทิตย์ที่แล้วเวลานี้ Guruji จะพักแล้ว แต่อาทิตย์นี้ท่านอยู่ช่วยในคลาสค่อนข้างสายติดกันสองวันแล้ว ตอนนั้นท่านอยู่แถว ๆ นั้นพอดี ก็ได้ยินเสียงท่านพูดว่า 'You go' Guruji คงจะนึกว่าอาร์ตฝึกเสร็จแล้ว หรือมัวแต่เอ้อระเหยอยู่ เลยบอกให้ย้ายเสื่อไปที่อื่น อาร์ตก็เลยตั้งทำเตรียมทำ backbend ต่อ Guruji ก็เลยเดินมาช่วยดึงขึ้นมายืน แล้วท่านก็บอกให้ทำ halfbend สามที หลังจากนั้นก็ลงไปอีกเพื่อเดินมือจะมาจับข้อเท้า แต่ Guruji ไม่ได้ช่วยจับมาก ให้ดรอปลงไปเอง เลยปรากฏว่าหัวลงไปแตะพื้น แต่ไม่เจ็บอะไร แล้วท่านก็ดึงขึ้นมายืนครั้งสุดท้าย เสร็จแล้วก็บอกให้ทำ forward bend ซึ่ง Guruji และ Saraswati จะไม่ได้ช่วย forward bend โดยโถมตัวลงมาทั้งตัว แต่จะแค่ใช้มือช่วยกดให้ ซึ่งต้องบอกว่าท่านแรงเยอะมาก ๆ ไม่คิดเลยว่าคนแก่อายุ 91 จะแรงเยอะขนาดนี้ ซึ่งก่อนจะมาไม่ได้คาดหวังเลยว่า Guruji จะมาช่วย adjust แต่ตอนนี้ได้แล้วก็ถือว่าเหนือกว่าที่หวังไว้

ขอบคุณมาก ๆ นะครับ ที่ติดตามอ่าน ที่แอบโซลูทเป็นยังไงบ้างก็ส่งข่าวกันได้นะ แล้วเจอกันครั้งหน้าครับ

Green Hotel organic market

Every Sunday 10.00 a.m., there will be an organic market at the Green Hotel. The Green Hotel is a popular hotel among yoga students who usually stay there the first couple of nights before they can find a house or an apartment to live. Here are some pictures of the market.

วันนี้จะพาไปชมภาพ Organic Market ที่ Green Hotel กัน โรงแรมนี้เป็นโรงแรมที่นักเรียนโยคะนิยมมาพักช่วง 1-2 คืนแรกก่อนที่จะไปหาบ้านหรืออพาร์ทเมนต์เพื่ออยู่ระยะยาวได้ ทุกวันอาทิตย์ประมาณ 10 โมงเช้า ก็จะมีตลาดขายประมาณพืชผักปลอดสารพิษ พร้อมผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ลองมาดูภาพกันว่าบรรยากาศเป็นยังไงกันบ้าง


The crowd at the market.


Some vegetable. The market is also popular among the locals there.



Don't ask me what is on the table.



Some non-food items sold at the market.

So here is the ritual of shopping at this market. You may want to come 15-30 minutes before the market open to look around for things you want to buy. The vendor will not start the selling until a bell rang at 10 a.m. By then people will rush to buy things they want. Everything is usually sold out in 30 minutes.

หลักการชอปปิ้งของตลาดนี้ก็คือ ควรมาถึงก่อนเวลาเริ่มขายประมาณ 15-30 นาที เพื่อมาเดินเล็งไว้ก่อนว่าอยากจะซื้ออะไรบ้าง คนขายจะยังไม่เริ่มขายจนกว่าจะมีเสียงระฆังดังขึ้นตอนประมาณ 10 โมงเช้า พอถึงเวลานั้นทุกคนก็จะรีบซื้อกันเพราะของมีจำกัดและจะหมดเร็ว ปกติแล้วไม่เกินครึ่งชั่วโมงของทุกอย่างก็จะขายหมด เพราะฉะนั้นก็ต้องรีบ ๆ มาแล้วรีบ ๆ ซื้อกัน



The hotel is also a popular spot for breakfast or lunch, especially on a Sunday morning after people finish their shopping. So today we hang around there to have some really nice lunch at the hotel. Two plates of Paneer Tikka, Dal and rice are ordered today. As there are so many people eating there, the service may not be attentive, and a simple order like a pot of coffee may takes forever to come. So be patient.

พอชอปปิ้งกันเสร็จแล้ว หลาย ๆ คนก็นิยมทานอาหารเช้าหรืออาหารกลางวันที่นั่นกัน วันนี้ก็เลยอยู่ทานอาหารกลางวันกันที่นั่น ก็สั่ง พาเนียร์ ทิกก้า ดาล แล้วก็ข้าวมาอย่างละสองที่ อร่อยใช้ได้เลย แต่เนื่องจากเช้าวันอาทิตย์คนจะเยอะมาก ๆ เพราะฉะนั้นบริการก็จะช้ามาก ๆ กว่าจะเรียกพนักงาน ขอเมนู สั่งอาหาร กว่าอาหารจะมา หรือเรียกเก็บเงิน ทุกขั้นตอนช้าหมด เพราะฉะนั้นต้องใจเย็น ๆ หน่อยนะ (จริง ๆ แล้วไม่ใช่เฉพาะที่นี่ การใช้บริการหลาย ๆ อย่างที่อินเดียจะเป็นอย่างนี้)

And now here is the daily update of my practice at shala.

Sunday - Sharath Led Class
During this time of the year, there will be 2 led primary series classes on Sunday at 5.00am and 6.15 (at other time of the year there is only one led primary class). After that is the led intermediate series at 7.30. The led primary class on Sunday is counted by Sharath and the led intermediate is by Guruji. I am on the second class. I got a spot near the lady changing room again today. Here is the thing worth reporting today:

• Sharath adjust my hand in Utthita Parsva Konasana
• Got one adjustment from Saraswati in Supta Kurmasana. She helps me cross my foot in front of my head
• Sharath makes us hold Uth Pluthih like forever. I can hold it to only six (and that's probably 20 breaths for me).

Students of the led intermediate class was about half of my led primary class, probably less than 30 students. More than half of the students of the class are probably either authorized or certified. There are students filled the hall to watch this class. But I decided go home to do some laundry and take a bath so I'm not late for the organic market. Next week I may wait to see how this class likes. (I heard some certified teacher has a super-floaty vinyasa.)

วันอาทิตย์จะเป็น led primary จำนวนสองคลาสครับคือตีห้า กับ หกโมงสิบห้า แล้วก็จะมี led intermediate ตอนเจ็ดโมงครึ่ง (ถ้าช่วงอื่นของปีที่นักเรียนไม่เยอะอาจจะมี led primary แค่คลาสเดียวครับแล้วอีกคลาสนึงก็เป็น led intermediate เลย) Sharath ก็จะนำคลาส Primary ส่วน Guruji นำคลาส Intermediate วันนี้อาร์ตก็มาเรียนคลาสหกโมงสิบห้าครับ ได้ที่วางเสื่อตรงใกล้ ๆ ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าผู้หญิง มีเรื่องรายงานดังนี้

• วันนี้ Sharath มาช่วยจับแขนตรงท่า Utthita Parsva Konasana
• Saraswati มาช่วยไขว้เท้าในท่า Sutpa Kurmasana
• Sharath ให้ค้างในท่า Uth Pluthih นานมาก ๆ อาร์ตอยู่ได้ประมาณเขานับถึงหก (ประมาณ 20 ลมหายใจได้)

พอคลาสจบก็เป็นคลาส led intermediate มีนักเรียนน้อยหน่อยซัก 30 คนได้มั๊ง คิดว่ากว่าครึ่งของนักเรียนคลาสนี้ไม่ authorized ก็เป็น Certified teacher ข้างนอกมีคนนั่งเพื่อจะรอดูคลาสนี้เขาฝึกกันอยู่พอสมควร อยากจะอยู่ดูเหมือนกัน แต่กลัวจะไปตลาดสาย เลยกลับบ้านไปซักผ้า (บางอย่างซักเอง บางอย่างให้ maid ซัก) อาบน้ำ แล้วเตรียมตัวไปตลาด ไว้อาทิตย์หน้าคิดว่าจะอยู่ดูคลาสนี้เขาฝึก ได้ยินว่านักเรียนบางคน jump ได้ลอยดูเบาและ effortless มาก ๆ

Before we go, here is a picture of P'Um on a scooter. She looks really cute. So I make this one a big one for you. Thank you for reading. See you the next post.

Chamundi Hill

Really sorry for not updating the blog the past few days. But now here it is. Enjoy!

So this morning, I and Bobbi went to Chamundi Hill. Let sees how the trip go.

เช้าวันนี้ไป Chamundi Hill กับบ๊อบบี้มาครับ Chamundi Hill เป็นจุดชมวิวยอดนิยมของ Mysore (ประมาณไปเชียงใหม่ต้องไปดอยสุเทพอะไรประมาณนั้น) ลองไปดูรูปกันครับว่าเป็นยังไงกันบ้าง


We take a rickshaw to the foot of the hill. Bobbi likes to do it a hard way. Instead of driving straight to the top of the hill, we climb up about 1,200 steps to top of Chamundi hill.
เรานั่งรถตุ๊กตุ๊กมาถึงตีนเขาครับ จริง ๆ แล้วสามารถขับรถไปถึงยอดเขาได้เลย แต่บ๊อบบี้เขาชอบเดินขึ้นครับ ภาพข้างบนก็เป็นทางขึ้นไปสู่ยอดเขา ประมาณ 1,200 ขั้น


A really big bull up there.
ขึ้นมาถึงแล้ว มีวัวเดินเร่ร่อนเต็มไปหมด ตัวนี้ตัวใหญ่เป็นพิเศษ



The Sri Chamundeshwari Temple on top of the Chamundi hill. We did go inside to have a blessing from a priest. After that we went to have some snack and chai at a chai stand up there.
วัดเทพเจ้าชามุนดีครับ อยู่บนยอดเขา หลังจากนำของเข้าไปถวายเทพเจ้าแล้วก็ไปนั่งดื่มชัย (ชานมอินเดีย) แถว ๆ นั้นครับ



A really cool live music inside the temple.
มีดนตรีเล่นในวัด



View of the Mysore city from the top of Chamundi hill. The weather is quite hazy today.
บนยอดเขาก็จะมองเห็นวิวของเมืองมัยซอร์ครับ



On the way down, we stopped to have some really nice sugar cane juice. In the picture, it's me trying to squeeze the sugar cane.
เดินขึ้น แล้วก็เดินลงครับ ระหว่างทางแวะดื่มน้ำอ้อยผสมมะนาวและขิง



Thank you Bobbi. I really have a great time. So now its picture of me and her in front of my house.
สนุกดีครับวันนี้ ถ่ายรูปกับบ๊อบบี้ที่หน้าบ้านอาร์ตครับ


Now let update about my practice the past 2 days.


Thursday
Nothing much to report. I practiced the whole primary series as usual. But three days before that, I didn't wait for Saraswati to help me with my dropback. I just did my usual 7-8 backbends focusing on straightening my arm and holding it as long as I can (right now I can hold around 12 breaths). Then I would do a forward bend by myself and go to the changing room for finishing posture. I think Saraswati notice it that I didn't wait for her to help. So today she walk to me while I did my third backbend and say 'I'll be back to help you', then she walk away to help somebody else. She came back a few minutes later, helping me standing up, getting me drop down again a couple of time. And then she told me to do the half bend a few time. I never do that before. But oh I never thought it is so hard. I can feel it that my thigh have to do a lot of work. The last time I went back down again to make a lousy attempt walking my hand to try to hold my ankle (probably gonna take a few more years before I can do that). Then she help me with the forward bend and walk away to help somebody else. The way she help me is a little bit scary for me at first. She look at me 'falling down' and grab me at the last moment. And then she expect me to make some effort standing up. But after reallizing that I probably need my next life in order to come up by myself, she push me up to standing. It's great actually. But I guess I may need some time to adjust to her way.


วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากครับ ได้ทำ primary serie จนจบเหมือนเคย แต่วันที่ผ่าน ๆ มาไม่ได้รอให้ Saraswati มาช่วยทำ dropback ให้ อาร์ตทำ backbend เองประมาณ 7-8 รอบ โดยพยามยามทำแขนให้ตรงแล้วก็พยายามอยู่ในท่าให้นานที่สุด (ตอนนี้ได้ประมาณ 12 ลมหายใจ) เสร็จแล้วทำ forward bend แล้วก็ย้ายเสื่อไปทำท่า finishing ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า คิดว่า Saraswati เขาสังเกตุอยู่เหมือนกันว่าทำไมตานี่ไม่ยอมรอให้เขาช่วย วันนี้ระหว่างที่อาร์ตทำ backbend ประมาณรอบที่ 3 เขาก็เดินมาบอกว่าเดี๋ยวจะมาช่วยนะ แล้วก็เดินไปช่วยคนอื่นก่อน ไม่กี่นาที Saraswati ก็เดินกลับมาช่วยจับให้ยืนขึ้น แล้วก็ดรอปลงไปใหม่ ทำอยู่ 3-4 ครั้ง แล้วก็บอกให้ทำ half bend ซึ่งตอนอยู่เมืองไทยยังไม่เคยทำเลย ทำแล้วก็รู้สึกว่าโอ้โหยากกว่าที่คิดแฮะ ต้นขาต้องแข็งแรงพอสมควรเลย ทำอยู่ประมาณ 3 ครั้ง เขาก็ให้ดรอปลงไปใหม่เพื่อพยายามเดินมือมาจับข้อเท้า ซึ่งคงอีกหลายปีกว่าอาร์ตจะทำได้ พอเสร็จแล้วก็ทำ forward bend แล้วเขาก็เดินไปช่วยคนอื่นต่อ วิธีการช่วยของเขาก็น่ากลัวเล็กน้อย เพราะตอนอยู่เมืองไทย Jamie จะช่วยจับเต็มที่เหมือนเราไม่ต้องออกแรงอะไรเลย แต่ Saraswati ตอนจังหวะดรอปลงไปเขาจะให้เราพยายามดรอปลงไปเองแล้วก็จะจับเราจังหวะสุดท้ายก่อนถึงพื้น แล้วจังหวะดึงขึ้นเขาก็จะพยายามให้เราช่วยตัวเองก่อน แล้วถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็ค่อยดึงขึ้นมา ซึ่งก็ดีนะ ชอบนะ คงต้องพยายามปรับตัวอีกซักพักนึง


วันนี้ Tarik เขาฝึกอยู่ด้านหลังอาร์ต ดั๊นพลาดไปเตะหัวเขาตอนที่เราทำจักราอาสนะ (เขากำลังลอยอยู่ในท่า มยุราอาสนะ ซีรี่ยสอง) วันรุ่งขึ้นเจอเขาหลัง Led class ก็ขอโทษขอโพยเขา เขาก็บอกไม่เป็นไร เกิดประจำ เพราะห้องค่อนข้างแน่น


Friday - Guruji Led Class
Right now as the shala is really busy with more than 200 students practicing, on Friday we will have 3 led primary series class at 5.00am, 6.15, and 7.30 (usually it is 2 at other time of the year). I got to practice at the last one. So I came to the shala really early around 7.00 shala time and have to wait outside the door for a while. On Friday Guruji will lead all the class (as oppose to Sharath leading the led primary class on Sunday). The class begin with Guruji lead the opening prayer as usual. I heard before coming here that he lead the class quite fast. But I don't think it is that fast at all, just a little bit faster than Sharath. I think P'Um count at the same speed as guruji does. But he may have you hold some position a long time like the chaturanga position (I think now Jamie has a good excuse to make us hold this position longer, haha), or when someone do something wrong and he has to yell at that person first before the count continue. He count the class on the stage the whole time. Except at headstand, which he came down to help somebody get up to the pose. I also heard that he love to make us hold the Uth Pluthih forever. But I think the count today is normal, just like how P'Um does. After the class finish, there is a long line of student wait to give the respect to him.


So I guess that's if for today. See you next post! Thanks for reading!


ทุกวันศุกร์จะเป็น Led Primary Series (ตามหลักของ Ashtanga ไม่ว่าคุณจะกำลังฝึกซีรี่ย์ไหนอยู่ พอถึงวันศุกร์ทุกคนต้องฝึก Primary Series) ซึ่งปกติแล้วจะมีสองคลาส แต่ช่วงนี้นักเรียนเยอะมาก ๆ เลยเพิ่มเป็นสามคลาสคือ ตีห้า หกโมงสิบห้า แล้วก็เจ็ดโมงครึ่ง สำหรับอาร์ตได้ฝึกเจ็ดโมงครึ่ง วันนี้ก็ไปชาลาตั้งแต่เจ็ดโมง เพราะ Led class หนที่แล้ววันอาทิตย์ดันไปสาย เกือบไม่มีที่วันนี้เลยรีบไปหน่อย แต่นักเรียนก็ไม่แน่นมากเท่าไหร่ ได้ที่ที่มุมซ้ายด้านหลังใกล้ ๆ ห้องเปลี่ยนเสื้อผู้หญิง สำหรับวันศุกร์ Guruji จะนับเอง (วันอาทิตย์ Sharath จะนับคลาส Primary แล้ว Guruji จะนับคลาส Intermediate) วันนี้เริ่มคลาสด้วยการนำสวดมนต์ (วันเด กูรูนาม...) เหมือนเคย ก่อนมาที่มัยซอร์ ได้ยินว่า Guruji จะนับเร็วมาก ๆ แต่พอเรียนจริงก็ไม่เร็วมาก เร็วกว่า Sharath นิดหน่อย คิดว่าพี่อุ้มน่าจะเลือกที่จะนับเร็วแบบ Guruji มากกว่าที่จะนับช้าแบบ Sharath แต่ก็มีบางท่าเหมือนกันเช่น จตุรงค ที่บางทีจะให้ค้างนาน หรือบางทีมีใครทำท่าไม่ถูก Guruji ก็จะหันไปดุก่อนที่จะนับต่อ วันนี้ Guruji จะอยู่นั่งหรือยืนอยู่บนเวทีตลอดคลาส แต่ลงมาช่วยนักเรียนบางคนตอนท่า headstand พอถึงท่าสุดท้าย Uth Pluthih เคยได้ยินว่า Guruji จะให้ค้างท่านี้นานมาก ๆ แต่วันนี้ก็รู้สึกว่าปกติ พอ ๆ กับตอนที่พี่อุ้มนำคลาส พอหลังคลาสเลิก นักเรียนก็ตั้งแถวทำความเคารพ Guruji


เอาหล่ะครับวันนี้พอแค่นี้ก่อน ขอบคุณมากนะครับทุก ๆ คนที่ติดตามบล็อกนี้ :)