My Mysore practice

I think I'm gonna write the blog both in Thai and English from now on. Feel free to correct my English if you want. So let see how was my Mysore practice the last three days.

Monday - My first Mysore practice
วันแรกตื่นประมาณ หกโมงสี่สิบ วอร์มเล็กน้อย ทำธุระต่าง ๆ เสร็จแล้วก็เดินไปชาลาถึงประมาณเกือบ ๆ เจ็ดโมงครึ่ง ก็มีคนรออยู่พอสมควรแล้ว แต่แถวเคลื่อนไวมาก ๆ เพราะช่วงนั้นมีคนฝึกเสร็จติด ๆ กันหลายคน รอซักประมาณสิบนาทีก็ได้เข้าไปฝึก วันนี้ได้ที่ฝึกอยู่แถวหลังสุดของชาลา สิ่งแรกที่รู้สึกได้เลยก็คือ ทุกคนในห้องตั้งใจมาก ๆ และ energy ก็ดีมาก ๆ มันก็เลยทำให้เราตั้งใจมากขึ้นไปด้วย จะบอกว่าตอนที่ฝึกที่แอบโซลูท ถ้าแอบสังเกตุอาร์ตก็อาจจะไม่ได้ตั้งใจเต็มที่ เหนื่อยก็มีหยุดพักเช็ดเหงื่อ หรือนั่งพักเล็ก ๆ บ้าง แต่มาฝึกที่นี่มันทำให้เราตั้งใจมากขึ้น ทำท่าเสร็จทำวินยาสะทันที ทำวินยาสะเสร็จ ทำท่าต่ออย่างนี้ไปเรื่อย ๆ ไม่หยุดพัก แต่ก็จะบอกว่าก็กลัวโดนคุณครูดุด้วยแหล่ะ มาฝึกวันแรกยังไม่รู้อะไรเป็นอะไรก็ตั้งใจไว้ก่อน

ทีนี้สิ่งที่ยังค้างคาใจมาตั้งแต่วันฝึก Led class ก็คือตกลง Supta Kurmasana เราผ่านมั๊ย แต่โชคไม่ดีวันนี้ Sharath เขาออกไปก่อนตอนเกือบ ๆ แปดโมงครึ่ง เพราะต้องไปสอนคลาสของเขาเอง ตอนนั้นยังอยู่ที่ Navasana อยู่ ตอนนั้นคุณครูคนอื่นก็ไม่อยู่แถว ๆ นั้นมาดูท่าเรา วันนี้ก็เลยได้ทำ primary ไปจนจบ แต่แอบสังเกตุคนอื่น ๆ บ้าง ก็เห็นว่าบางคนก็ทำท่านี้ได้พอ ๆ กับอาร์ตก็ได้ทำต่อไปจนจบ ก็เลยใจชื้นขึ้นมาหน่อย

I turned up there at the shala around 7.25 shala time. There are around 15 people waiting before me for practice. But I didn't have to wait long, just around 10 minutes and then it's my turn to go inside. Today I got a spot at the back of the shala. The first thing I felt from practicing in that room is everyone was so focus with their practice. The energy in the room is really intense. You know, when I practiced at Absolute Yoga, I'll tend to take it easy and take rest here and there if I feel tired. Not here, the energy in the room help me doing the practice continuously without interruption. I'm also afraid that I'd get yelled at if I'm lingering while practice.

I was really anxious about my Supta Kurmasana. But today Sharath disappear around 8.25 to teach his own class elsewhere, which at that time I'm at Navasana. And Saraswati and Guruji are not around while I'm doing the pose. So I did the whole primary series today.

Tuesday
วันนี้ตื่นสาย ตื่นมาก็เฮ้ยเจ็ดโมงสี่สิบแล้ว รีบทำธุระต่าง ๆ แล้วก็ไปชาลา คาดว่ามาจากตั้งแต่วัน Led Class ที่ Sharath ให้ค้างในท่าค่อนข้างนานแล้วก็เมื่อวานที่ฝึก Mysore แบบไม่มีการหยุดพักเหนื่อย ทำท่าต่อกันไปเรื่อย ๆ เลยทำให้รู้สึกเพลียกว่าปกติ เลยสลบไหลนอนไม่ตื่น แต่ทั้ง ๆ ที่ได้นอนไปเก้าชั่วโมงแล้วเมื่อคืน แต่ตอนฝึกวันนี้รู้สึกว่าปวดเมื่อยไปหมดทั้งตัว และแรงไม่ดีเลย เลยรู้สึกวันนี้ฝึกไม่ค่อยดีเลย เหมือนฝึกให้จบ ๆ ไป วันนี้ได้เริ่มฝึกประมาณแปดโมงตรง Sharath ออกไปตั้งแต่ยังฝึกท่ายืนไม่เสร็จ ตกลงวันนี้ก็เลยยังไม่รู้ว่า Supta Kurmasana โอเคมั๊ย ฝึกเสร็จกลับมาที่บ้าน เหนื่อยมาก ๆ กินเช้าเสร็จ สลบไสลไปอีกสามชั่วโมง ตื่นมากินข้าวเที่ยง แล้วก็หลับต่อ ตกลงไม่ได้ทำอะไรเลยทั้งวันวันนี้

I woke up today and look at the time, it is already 7.40! I think the long holding of each pose on Sunday led class together with a non-stop Mysore practice on Monday really makes me exhausted and make me oversleep to almost 9 hours that night! So I did a quick teeth brushing, grabbed my stuff and then hurried to the shala. I started my practice really late at 8.00. I really feel the soreness during the practice and don't feel that I have much energy today. Sharath already left before I complete the standing series. So the status of my Supta Kurmasana is still unknown. After practice, I feel so tired. After having breakfast, I crashed out for a few hours. Then wake up to have lunch and continue my sleep. So nothing much to report about on this day.

Wednesday
วันนี้ด้วยความที่กลัวจะตื่นสายอีก เลยทำให้นอนเมื่อคืนผวาขึ้นมาเป็นระยะ ๆ ว่าไม่ตื่นสาย แล้วคืนก่อนด้วยความที่นอนกลางวันไปเยอะมาก ๆ ทำให้กว่าจะหลับก็ปาเข้าไปตีหนึ่ง ทำให้วันนี้ได้นอนไม่ถึงหกชั่วโมงดี แต่ตื่นขึ้นมาก็โอเค ไม่รู้สึกเพลียมาก วันนี้มาถึงชาลาตั้งแต่เจ็ดโมงยี่สิบ รอไม่ถึงห้านาทีก็ได้เข้าไป ความรู้สึกวันนี้ energy ดีมาก ๆ รู้สึกว่าฝึกไปได้เรื่อย ๆ ไม่เหนื่อย

ตอนก่อนมาจากเมืองไทย โดน Jamie ขู่เรื่องท่า Marichyasana D ว่าต้องทำให้ดูง่าย ๆ ว่าฉันทำได้สบาย ๆ เพราะไม่งั้นอาจโดนหยุดได้ ที่ผ่านมาเวลาทำท่านี้ที่นี่ก็เกร็ง ๆ มาตลอด วันนี้มีปัญหาเล็กน้อยในข้างที่สอง Saraswati ยืนอยู่ใกล้ ๆ ก็จ้องอยู่ว่าจะทำได้หรือไม่ได้ (มองโลกในแง่ดี ถ้าทำไม่ได้เขาคงเข้าช่วย) พอเห็นเราทำได้แล้วเขาก็เดินไปที่อื่น

ทีนี้มาถึงท่าสำคัญ Supta Kurmasana (อีกแล้ว เบื่อรึยัง พูดถึงท่านี้) ระหว่างที่ฝึก ๆ ไปก็เห็นผู้หญิงข้างหน้าเขาก็ทำท่านี้ได้ประมาณอาร์ต แล้ว Saraswati เข้ามาช่วยให้ขาพาดคอ ช่วยเสร็จเขาก็เดินไปที่อื่น ผู้หญิงคนนี้ก็ทำ primary ต่อไปจนจบ เห็นแล้วก็คิดว่าอืมเราน่าจะรอดนะ พอถึงตาตัวเองทำบ้าง วันนี้ Sharath ยังอยู่ในห้อง แถมอยู่ใกล้ ๆ ด้วย ช่วยนักเรียนคนข้างหน้าทำ dropback อยู่ ค่อนข้างมั่นใจนะว่าตอนอาร์ตกำลังทำท่าเขามองอยู่ เสร็จแล้วเขาก็ไม่ได้มาบอกให้เราหยุด เพราะฉะนั้นตอนนี้ค่อนข้างมั่นใจแล้วว่า Sharath เขาโอเคกับ Supta Kuramasana แบบนี้ ดีใจมาก ๆ ที่ได้ทำ Primary จนจบ แต่ถ้านี้ก็ไม่ใช่ว่าทำแค่นี้ก็พอใจนะ ก็อยากทำให้ดีขึ้นเรื่อย ๆ วันนี้ Sharath อยู่ถึงตอนอาร์ตทำ Ubhaya Padangusthasana ก็ออกไป

เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ยเขียน blog วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะ วันต่อไปอาจจะมาเขียนเรื่องอื่นบ้างที่ไม่ใช่เรื่องโยคะบ้าง

I struggled a little bit on the second side of my Marichyasana D. Saraswati was around at the time. So she stands to see if I can do it. After I grab my hand on my second attempt, she walks away.

Now go back to my anxiety whether I will be stopped in Supta Kurmasana. During practice, I saw a girl in front of me who can do the pose about the same level as mine. (You know, for the past few days I always discreetly observe when students around me do this pose, Bad Man!) She got help from Saraswati to cross the ankle behind the head. After that she continued her practice without being stopped. At that point, I was quite relieved and think that I'm gonna be alright with this pose. A little while later, now it's time for me to do it. Sharath is also around when I did it! He helped another student in front of me doing dropback while I tried to get into the pose. I'm quite certain that he did watch me doing it. He didn't come to stop me after I'm getting out of it. So yes! I think it is official right now that my Supta Kurmasana is OK. So from what I observe, if your Kurmasana is quite flat, can get your chin to the floor and your arms flat on the floor, and you can grab your hand by yourself and at least touch your feet in front of the head in Supta Kurmasana, then your Supta Kurmasana is good enough for you to move on to the next pose. Not that I'm content with my current version of the pose. I'm really want to perfect it. But at least it makes me feel happy that I get to practice the whole primary series while I'm here.

Today Sharath disappear around 8.25 by the time I'm get to Ubhaya Padangusthasana. Guruji also retired from teaching about the same time.

Feel sleepy already, so that's it for today na krab.